باز هم محرم از راه رسیده است؛ ماهی که با آمدنش، انگار زمان برای لحظهای درنگ میکند. ماهی که در آن، صدای گامهای کاروانی به گوش میرسد که به سوی سرنوشتی بزرگ و جاودانه حرکت میکند. ماهی که نامش با اشک، عشق، آزادگی و حقیقت گره خورده است.
محرم تنها آغاز یک فصل در تقویم نیست؛ آغاز دوباره روایت مردانی است که میان ماندن و جاودانه شدن، دومی را برگزیدند. روایت انسانی که در اوج قدرتِ دشمن و در نهایت تنهایی، دست از حقیقت نکشید. امام حسین(ع) در کربلا تنها برای یک زمان و یک سرزمین نجنگید؛ او برای همه تاریخ ایستاد تا به انسان بیاموزد که عزت را نمیتوان معامله کرد و حق را نمیتوان به بهای آسایش فروخت.
هر سال با فرا رسیدن محرم، دلهای میلیونها انسان در سراسر جهان به دشت کربلا پر میکشد. به جایی که خورشید بر پیکرهای تشنه تابید، اما نتوانست روشنایی ایمان را خاموش کند. به جایی که کودکان با لبهای خشکیده ایستادگی را آموختند، جوانان معنای وفاداری را نوشتند و یاران حسین(ع) با خون خود، مرز میان حق و باطل را برای همیشه آشکار کردند.
راز ماندگاری عاشورا در همین است؛ قرنها گذشته، حکومتها آمدهاند و رفتهاند، اما هنوز نام حسین(ع) زنده است و هنوز دلها با شنیدن «یا حسین» میلرزد. زیرا عاشورا یک حادثه تاریخی نیست؛ یک مکتب است، یک چراغ است و یک دعوت همیشگی برای انتخاب حقیقت در میان هیاهوی دنیا.
امسال نیز محرم از راه میرسد و پرچمهای سیاه بر بامها و دلها برافراشته میشوند. بار دیگر کوچهها عطر روضه میگیرند و اشکها زبان دل میشوند. اما محرم فقط برای گریستن نیست؛ برای به یاد آوردن مسئولیتی است که حسین(ع) بر دوش همه آزادگان جهان گذاشت؛ مسئولیت ایستادن در برابر ظلم، دفاع از کرامت انسان و پاسداری از حقیقت.
سلام بر حسین(ع)، بر یاران وفادارش و بر همه آنان که در طول تاریخ، راه روشن او را ادامه دادهاند. و سلام بر محرم؛ ماهی که هر سال میآید تا به جهان یادآوری کند که خون بر شمشیر پیروز است و حقیقت، هرگز در تاریخ شکست نمیخورد.
