۲۹ سال، برای یک نشریه تنها گذر زمان نیست؛ ۲۹ سال، روایت ایستادگی بر عهدی است که با عشق آغاز شد و با ایمان به فرهنگ پهلوانی استمرار یافت.
«رخصت پهلوان» نزدیک به سه دهه پیش، به همت زندهیاد عزتالله کریمی متولد شد؛ مردی که باور داشت ورزش زورخانهای تنها مجموعهای از حرکات جسمانی نیست، بلکه آیین مردانگی، جوانمردی، ایمان و اخلاق این سرزمین است و باید برای زنده ماندنش قلم زد، نوشت و روایت کرد.
در روزگاری که بسیاری از نشریات آمدند و رفتند، «رخصت پهلوان» ماند؛ نه به پشتوانه سرمایه، بلکه به پشتوانه عشقی که بنیانگذارش به ورزش ملی و مذهبی ایران داشت.
پس از پرواز عزتالله کریمی، شاید بسیاری تصور میکردند چراغ این خانه خاموش خواهد شد، اما فرزندانش نشان دادند میراث پدر، تنها یک هفتهنامه نبود؛ امانتی فرهنگی بود که باید بر دوش نسل بعدی حفظ میشد. آنان با همان تعهد، همان دلسوزی و همان عشق، راه پدر را ادامه دادند تا صدای فرهنگ پهلوانی همچنان در صفحات «رخصت پهلوان» طنینانداز باشد.
امروز، در بیست و نهمین سالگرد انتشار این نشریه، باید به احترام مردی ایستاد که بذر این درخت را کاشت و به احترام فرزندانی که نگذاشتند این درخت کهنسال از نفس بیفتد، کلاه از سر برداشت.
«رخصت پهلوان» تنها یک هفتهنامه نیست؛ بخشی از حافظه مکتوب ورزش زورخانهای ایران است؛ حافظهای که اگر ثبت نمیشد، بسیاری از نامها، خاطرهها و ارزشهای پهلوانی در غبار زمان گم میشدند.
۲۹ سالگی «رخصت پهلوان»، جشن ماندگاری یک رسانه است؛ رسانهای که هنوز هم با عطر گود زورخانه، نوای ضرب مرشد و نام بلند حضرت امیرالمؤمنین علی(ع)، نفس میکشد.
رخصت پهلوان… رخصت برای ادامه راه؛ راهی که با عشق آغاز شد و امید است تا همیشه به نام فرهنگ پهلوانی ایران ادامه یابد.
